side-area-logo

Metody rehabilitacyjne

Metoda PNF

PNF (proprioceptywne nerwowo-mieśniowe torowanie) jest neurofizjologiczną metodą, która proponuje ćwiczenia wykorzystujące ruchy naturalne, przebiegające trójpłaszczyznowo, zbliżone do aktywności dnia codziennego.

Według filozofii PNF, proponowana pacjentowi terapia ma być bezbolesna i funkcjonalna, to znaczy zgodna z potrzebami ruchowymi zgłaszanymi przez chorego i wzorowana na naturalnych ruchach zdrowego człowieka.

Ze względu na szerokie możliwości oddziaływania koncepcja PNF stosowana jest w: neurologii, ortopedii, pediatrii, chorobach nerwowo-mięśniowych, po urazach rdzenia kręgowego, wadach postawy, skoliozach.

Więcej o metodzie:
www.ipnfa.pl

Terapia manualna
wg szkoły niemieckiej

Terapia manualna według Szkoły Niemieckiej zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem zaburzeń strukturalnych narządu ruchu. Fizjoterapeuta z pomocą wywiadu i przeprowadzonego przez siebie badania, określa, które struktury są zaburzone oraz stwierdza stopień ich uszkodzenia. Leczenie polega na przywracaniu równowagi pomiędzy pracą stawów, mięśni i nerwów.

W metodzie tej stosuje się techniki: mobilizacji stawów, neuromobilizację struktur nerwowych, rozluźnianie tkanek miękkich (mięśni, więzadeł, ścięgien). Przeprowadza się także trening funkcjonalny, który będzie rozwiązywał problemy dnia codziennego pacjenta.

Więcej o metodzie:
www.physio-deutschland.de

Metoda Kaltenborn’a

Metoda Kaltenborna i Evjentha to metoda terapii manualnej służąca diagnozie i leczeniu dysfunkcji narządu ruchu, którą cechuje m.in. unikanie i minimalizowanie bólu. Terapię stosuję się zarówno w problemach kończyn, jak i w leczeniu schorzeń kręgosłupa.

Dzięki technikom stosowanym przez fizjoterapeutę możliwa jest normalizacja i optymalizacja ruchu, poprawa wzorca postawy oraz wyrobienie pozytywnych nawyków ruchowych.

Wykonywane są w tej metodzie techniki: uśmierzające ból, mobilizacje stawów, mobilizacje nerwów, masaż funkcyjny i poprzeczny, rozciąganie mięśni, relaksację poizometryczną, stabilizację stawów oraz trening funkcyjny.

Więcej o metodzie:
www.terapiamanualna.net.pl

Metoda Mulligan’a

Terapia manualna wg Briana Mulligana zajmuje się ograniczeniami zakresu ruchu i bólem w stawach, który najczęściej spowodowany jest nieprawidłowym ustawieniem sąsiadujących ze sobą powierzchni stawowych.

W trakcie zabiegu fizjoterapeuta bezboleśnie koryguje ustawienie powierzchni stawowych – przywraca naturalny ślizg w stawie. Następnie pacjent wykonuje ruch w stronę bólu lub ograniczenia. Jest to bezpieczne, gdyż pacjent sam decyduje o tempie i zakresie ruchu. Dodatkowo wykonanie powtórzeń przy skorygowanym ślizgu powoduje zapamiętywanie przez układ nerwowy właściwego ustawienia w stawie.

Więcej o metodzie:
www.mulliganconcept.pl

Metoda Cyriax’a

Dr James Cyriax uznawany jest za Ojca Medycyny Ortopedycznej, był lekarzem i równocześnie terapeutą manualnym. Za podstawę leczenia uznawał dokładne diagnozowanie.

Metoda Cyriax po dziś dzień stosuje się do tych zasad i twierdzi, że: „nie jest ważne, co się stosuje, ważne jest dlaczego”.

Techniki, które używają terapeuci dobierane są indywidualnie dla każdego pacjenta. Wykonuje się: głęboki masaż poprzeczny, mobilizacje i manipulacje stawów, naciąganie torebki stawowej oraz trakcję.

Więcej o metodzie:
www.cyriax.pl

Metoda McKanzie

Terapia wg metody McKenziego opiera się na stosowaniu środków mechanicznych, które wpływają na poprawę mechaniki kręgosłupa lub stawów i tkanek okołostawowych kończyn.

Celem leczenia w metodzie jest nie tylko ograniczenie lub zlikwidowanie objawów bólowych, ale przywrócenie możliwie pełnej funkcji strukturom generującym ból oraz zabezpieczenie przed nawrotami dolegliwości.

Najważniejsze jest przeprowadzenie rzetelnego wywiadu z pacjentem oraz wykonanie badania funkcjonalnego, które zadecyduje o kierunku leczenia fizjoterapeutycznego.

Więcej o metodzie:
www.mckenzie.pl

Metoda NDT Bobath

Metoda NDT Bobath czyli neurorozwojowe usprawnianie jest oparta na dowodach medycznych w dziedzinie neurofizjologii i neuropatologii.

Usprawnianie według Metody NDT-Bobath ma pomóc dziecku we wszechstronnym rozwoju tak, aby mogło uzyskać niezależność w życiu i wykorzystać swe możliwości na tyle, na ile pozwala istniejące uszkodzenia układu nerwowego.

Terapia metodą NDT Bobath stosowana jest u niemowląt z zaburzeniami napięcia mięśniowego, asymetrią, opóźnieniami i nieprawidłowościami w rozwoju ruchowym oraz u dzieci z zaburzeniami neurologicznymi (m.in. Mózgowe Porażenie Dziecięce, dystrofia mięśniowa, przepuklina oponowo-rdzeniowa).

Terapia integracji sensorycznej

Termin integracja sensoryczna określa prawidłową organizację wrażeń sensorycznych (bodźców) napływających przez receptory. Oznacza to, że mózg, otrzymując informacje ze wszystkich zmysłów (wzrok, słuch, równowaga, dotyk, węch, smak, czucie ruchu) dokonuje ich rozpoznania, segregowania i interpretacji oraz integruje je z wcześniejszymi doświadczeniami.

Terapię integracji sensorycznej wykorzystuje się u dzieci z nadpobudliwością ruchową, nadwrażliwości i podwrażliwością sensoryczną oraz wspomagająco u niemowląt z opóźnionym rozwojem ruchowym i u dzieci z zaburzeniami układu nerwowego (m.in. Mózgowe Porażenie Dziecięce).

Kinesiotaping

Kinesiotaping polega na oklejaniu wybranych fragmentów ciała specjalistycznymi plastrami.

Plastry wykonane są z materiału o ciężarze i grubości zbliżonej do parametrów skóry, nie zawierają leków, są wykonane z materiałów bezpiecznych dla alergików, są także odporne na działanie wody oraz umożliwiają przepływ powietrza (skóra „oddycha”). Bardzo istotne jest też to, że plastry w żaden sposób nie ograniczają ruchów (nawet w trakcie uprawiania intensywnych sportów).

Efekty, jakie można uzyskać przy zastosowaniu kinesiotapingu to: zmniejszenie bólu, rozluźnienie lub pobudzenie mięśni, poprawa przepływu krwi i limfy, zmniejszenie obrzęków oraz korekcja ustawienia elementów stawu.